Aardig doen is gratis!

Afgelopen week moest ik voor mijn werk even naar Parijs. En voor iedereen die in al eens in Parijs is geweest, is dit een open deur. Parijzenaren zijn niet de meest vriendelijke mensen op deze wereld. Sterker nog: Parijs, de stad van de liefde, staat bekent als een van ’s wereld meest onvriendelijke steden…
Ik zal het eerlijk bekennen: ik stond te klungelen. Ik moest met het OV en ik had mij maar deels voorbereid. En dus had ik een verkeerd kaartje gekocht. Stom van me, maar kan gebeuren. Maar ik kwam nu het station niet uit. De enige personen die er liepen, waren twee dames in het lokale stationswinkeltje. Dus ik naar hen toe lopen en in heel rustig Engels (want ik weet dat dat niet hun favoriete taal is…) mijn probleem uitleggen.

IK SPREEK GEEN ENGELS!
Dat was de enige reactie die ik kreeg. En ook echt op een snauwende toon, waardoor ik het alleen maar met hoofdletters op je scherm kan laten verschijnen. IK SPREEK GEEN ENGELS. Nee, maar ik spreek geen Frans, dus laten we het beste ervan maken. In plaats van behulpzaam zijn, draaide ze haar hoofd weer naar haar gesprekspartner en ging vrolijk haar verhaal verder in het Frans.

Sorry…
Sorry dat ik u met de feiten heb geconfronteerd, beste Franse mevrouw. Sorry dat ik nog even benadrukt heb, dat u en uw landgenoten ’s werelds meest gebruikte voertaal niet machtig zijn en sorry dat ik in mijn jeugdige verleden heb gekozen voor natuurkunde in plaats van Frans. Maar! Bovenal sorry voor uzelf. Sorry dat u niet bij machte bent om gewoon behulpzaam te zijn. Ik weet dat ik u stoor, ik weet dat u druk in gesprek was (terwijl uw baas u gewoon betaalde om klanten te helpen), maar ondertussen weet ik ook dat er dertig meter verderop een hulpknop zat waarmee ik een WEL Engels sprekend persoon kon benaderen. En ik mag dan heel bijdehand zijn, maar u had de zielige mij, daar staande met een ticket en een hulpvraag, ook gewoon naar die knop kunnen wijzen. Desnoods in uw beste Frans. Ik had een beetje hulp nodig, maar eigenlijk heeft u nog veel meer hulp nodig…

Cursus
Dan hier dan ook, de kortste (gratis) cursus aardig doen voor beginners!
We beginnen met een aantal basisfeiten:
1. Aardig doen kost in principe niets!
2. Iedereen kan aardig doen
3. Het maakt niet uit hoe groot het gebaar is, aardig doen is altijd goed
4. U hoeft niet alles te kunnen om aardig te zijn
5. Oefening baart kunst
6. Wie goed doet, wie goed ontmoet

Stap 0: Groet vriendelijk.
Niet alleen bij deze cursus, maar ook bij de cursus communiceren en de cursus ‘laat je kaartje controleren door de conducteur’ beginnen we graag bij de basis: groet vriendelijk. Zeg “hallo”, “goedendag” of “heey”*. Mocht je deze oefening goed onder de knie hebben, kan je een stapje verder gaan met de vraag: “hoe gaat het”. Wees niet bang dat je antwoord terug krijgt met een zelfde soort wedervraag.

*in het geval van “heey” raden wij u wel aan eerst de leeftijd van een persoon in te schatten. Een jeugdig persoon zal deze begroeting meer waarderen dan een hoogbejaarde.

Stap 1: Herken de hulpzoekende.
Voor de beginners is dit de persoon die actief naar u komt met een vraag. Ben je al gevorderde? Kijk dan eens om je heen! Iemand die extreem veel moeite moet doen om bij de bovenste plank in de supermarkt te komen (zoals iemand in een scootmobiel) is vaak blij met hulp. Ook mensen die gevallen zijn of in een niet standaard situatie aan het tobben zijn, zijn vaak blij met de vraag: “kan ik je helpen?”.

Stap 2: Luister naar de hulpvraag.
Als iemand de weg zoekt, moet je hem niet het pak melk van de bovenste plank aanreiken. Luister daarom zorgvuldig naar de vraag. Snap je de vraag niet of spreek je die taal niet? Geen probleem! Zelfs dan kan je de persoon helpen.

Stap 3: Help de hulpbehoevende.
Reik het pak melk aan als je daarom wordt gevraagd of wijs de persoon de weg. Heb je de kennis niet paraat of snap je de vraag niet? Jij kan ook de persoon zijn die iemand verder heeft geholpen. Weet je bijvoorbeeld de weg niet, kan je ook naar een stadsplattegrond verwijzen en ben je een taal niet machtig, verwijs de persoon dan naar iemand die dat wel is. Het is daarbij toegestaan om de taal van de handjes en de voetjes te gebruiken en natuurlijk mag je ook vragen of de persoon de vraag rustiger kan stellen.

Stap 4: Sluit de hulpvraag af
Zodra je merkt dat de hulpvraag er niet meer is, groet je wederom vriendelijk met “tot ziens” of “goedendag”. Voor de gevorderde cursisten onder ons kan je hierbij ook oefenen om daarbij te glimlachen.

Speciaal voor die Franse mevrouw:
Speciaal voor die Franse mevrouw: hier ook nog een cursus Engels

En nu weer even serieus…
Oke, deze blog was misschien heel kinderachtig. Maar toch vind ik de boodschap heel belangrijk… Aardig doen en behulpzaam zijn is gratis. Het levert je zelfs iets op: voldoening. Een ander helpen, ook al is het maar met iets kleins, kan een heel groot gebaar zijn. Nu zijn wij Nederlanders daar al veel verder in dan de gemiddelde Parijzenaar, maar toch: Blijf het doen! In deze wereld waar alles steeds individualistischer en harder wordt, kan een vriendelijke glimlach met een ‘hallo’ of dat kleine beetje hulp iemands hele dag goedmaken. En dat helemaal gratis!

Deel deze blog via:

2 Comments

  1. Helemaal mee eens! Ik denk ook vaak: ‘Hoeveel moeite is het nou om gewoon even aardig te doen?! En het kost je niets.’ Die mevrouw in Parijs klinkt erg onsympathiek.

    Zeker ook nog nooit gehoord van de beweging dat je elke dag iets aardigs doet voor een ander. Of ze had haar quotum die dag al gehaald. Dat kan natuurlijk ook….

  2. Jaren geleden was ik in een warenhuis zonder rolstrap of lift. Bovenaan de trap stond een jongedame met een kleuter aan de hand en een buggy met een peuter er in.
    Op mijn vraag: “Zal ik even helpen met de kinderen”?, werk ik afgesnauwd:”Nee hoor, dat kan ik prima zelf!”….
    Hulp wordt niet altijd gewaardeerd…..

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.