Samenwonen: Wie betaalt wat?

Laatst vertelde ik al trots dat we zijn gaan samenwonen. En ik ben nog steeds helemaal gelukkig met die keuze. Maar naast dat er bij samenwonen een heel gelukkig gevoel hoort, zit er ook een zakelijke kant aan. Niet de meest leuke om het over te hebben, maar het hoort erbij: geld. Wie gaat straks wat betalen? En stel dat je uit elkaar gaat… Heel treurig, maar is er dan een richtlijn voor de verdeling? Vandaag een inzicht in onze verdeling:

Het klinkt zo simpel. Samenwonen… Je regelt de inschrijving bij de gemeente, naambordje en een gezamelijke rekening. Maar afspraken zijn net zo belangrijk. Wie gaat bijvoorbeeld wat betalen? Allebei de helft klinkt heel eerlijk. Maar in ons geval is dat zeker niet zo. Mijn vriendin trekt bij mij in. Ik heb een koopappartement, zij had een kamer. Dat appartement staat op mijn naam en het knaagde aan haar dat ze mee zou betalen aan mijn hypotheek. Ze krijgt er tenslotte niks voor terug.

Ook is er bij ons een verschil in inkomsten. Momenteel is ze hard op zoek naar een baan, dus zijn de inkomsten minimaal. Als ze straks een baan heeft, is het vooruitzicht ook dat ze wat minder zal verdienen dan ik. Daar ligt vooral een verschil in opleiding en werkervaring aan ten grondslag. Zou zij dan evenveel moeten betalen en dus minder overhouden om te kunnen sparen? Allemaal lastige keuzes…

Een goed gesprek
Alles begint met een goed gesprek aan de eettafel. Hoe staan we er nu in en wat zijn onze uitgangspunten. Daarmee kwamen we uit op de volgende punten:
– We gaan er van uit dat ieder de helft betaalt
– Mijn vriendin wil niet meebetalen aan de aflossing van de hypotheek
– Het zou fijn zijn als we beiden ongeveer hetzelfde over zouden houden per maand

Dit gesprek was dus een mooi uitgangspunt om een eerste berekening mee te maken

Ieder de helft
Mijn begin van berekenen lag bij ‘ieder de helft’. In mijn financiële overzichten weet ik precies wat mijn maandelijkse uitgaven zijn en waaraan ik wat betaal. En dus hebben we op die manier eigenlijk alles verdeeld. Gas/ Electra, water, internet, verzekering, lokale belastingen: Ieder de helft.

Dat eigen huis
Een fijn idee om een eigen huis te hebben, maar wel een soort van obstakel om deze berekening te maken. Ieder de helft zou namelijk wat raar zijn. Het appartement staat namelijk op mijn naam en mocht het ongelukkige geval zijn dat we over een paar jaar uit elkaar gaan, ziet zij daar niks van terug. Maar die hypotheek kost mij ook geld… Naast een stuk aflossing zit er tenslotte ook een stuk rente in de maandelijkse betaling. Elke maand weer en ik krijg er ‘niks’ voor terug. En inderdaad spaar ik door af te lossen. Maar effectief heb ik er pas wat aan als ik mijn appartement verkoop. Dus echt bij dat geld kan ik ook niet.

Dit alles in het achterhoofd genomen, hebben we de volgende verdeelsleutel gemaakt:
Per jaar bereken ik hoeveel aflossing en hoeveel rente ik betaal aan mijn hypotheek.
Het stuk aflossing is voor mijn rekening. Met de rente rekenen we verder.
Over de rente krijg ik hypotheekrenteaftrek. Ik krijg dus jaarlijks een bedrag terug van de belastingdienst. Daarmee ontstaat dus een bruto en netto te betaalde rente. Het gedeelte hypotheekrenteaftrek halen we van het te betalen rentebedrag af. Het bedrag dat dan overblijft delen we dan door twee: ieder de helft.
Dus stel: ik betaal €500 per maand aan hypotheek. Dat is onder te verdelen in €300 aflossing en €200 rente. Op jaarbasis betaal ik dus €2400 aan rente. Daarvan krijg ik zo’n €650 terug aan hypotheekrenteaftrek. De effectief betaalde rente is dus €1750. Dat bedrag delen we door twee: €875 op jaarbasis per persoon. Dit komt neer op €72,90 per persoon per maand. Van die €500 aan mijn maandelijkse kosten betaalt mijn vriendin in dit voorbeeld €72,90 per maand mee aan die kosten. Ik betaal de overige €427,10.

Sparen
Naast kosten moet er ook nog gespaard worden. Er wordt wel eens wat aan het interieur veranderd, de wasmachine kan kapot gaan of de CV ketel begeeft het. En voor al dat moet gespaard worden. Omdat ook hier die woning weer in het spel komt, is het moeilijk om te zeggen: ieder de helft. Want een tafel is voor ons samen en moet gewoon mooi zijn, maar een nieuwe CV verandert ook de woningwaarde. Daar heb ik dus de overhand in bij het maken van de keuze. En heel stom: wat is de verdeling als het ooit uitgaat… Daarom hebben we de volgende verdeling gemaakt: voor alle interieur dingen sparen we samen op onze gezamenlijke rekening. Elke maand €100 elk. Dit geld blijft van ons samen.
Mocht er nu een onderdeel van de woning kapot gaan of onderhoud nodig zijn, zijn die kosten voor mij. Een nieuwe CV, het onderhoud buiten of een andere keuken zal ik betalen. Omdat dit vrij hoge kosten zijn, betaalt mijn vriendin hier maandelijks €100 voor als vergoeding aan mij. Bij het gebruik van alles slijt het tenslotte ook.

De eindsom
Uiteindelijk gaan we dus ieder de helft betalen van alle rekeningen die maandelijks binnenkomen. De enige uitzondering daarop is de hypotheek, waarbij we ieder de helft van de rente gaan betalen. Samen met de ‘vergoeding’ die mijn vriendin aan mij betaalt, is ze uiteindelijk iets goedkoper uit dan met haar studentenkamer. En daarvoor zit de verzekering er ook al bij. Als we vervolgens kijken naar wat ieder nu overhoudt na deze vaste kosten, komt dat bedrag ongeveer gelijk uit.  En daarmee hebben we ook het derde doel behaald: We houden elk een ongeveer gelijk bedrag over na het betalen van de vasten lasten om te kunnen sparen of uitgeven aan eigen dingen. Verder betalen we ieder de helft van het boodschappengeld en sparen we allebei voor aanpassingen in het interieur. Voorlopig een prima verdeling al zeggen we het zelf! En als er later iets in onze situatie verandert, gaan we gewoon weer om de eettafel zitten.

Deel deze blog via:

8 Comments

  1. Goede oplossing. Mijn vriendin en ik doen iets soortgelijks. De situatie komt ook erg overeen. Ik heb een koopappartement waar zij bij in is getrokken.
    Wij hebben een gezamenlijke rekening voor boodschappen, internet/tv, energie/water en dat soort zaken. Daar betalen we ieders de helft aan. Verder zijn alle woonlasten nu nog voor mij. Daar betaalt ze niks aan mee. Als ze straks een “echte” baan heeft wel. Over de hoogte daarvan hebben we nu nog niks afgesproken.

  2. Zal ik dan maar even de belangen van je vriendin behartigen?! Stel jullie gaan over 3 jaar uit elkaar en jouw appartement is dan 30k euro meer waard geworden ten opzichte van de huidige waarde. Voor wie is de winst dan? Jouw vriendin had in die drie jaar ook zelf waarde kunnen opbouwen in een appartementje (als ze tenminste een contract heeft waar ze een hypotheek mee zou kunnen sluiten). Dus ik zou, als ik haar was, niet instemmen met deze verdeling.

    Toen Joost en ik gingen samenwonen verkocht ik mijn appartement en trok ik bij hem in (hij had ook een koopappartement). Zijn appartement was toevallig net getaxeerd. Het getaxeerde bedrag hebben we als uitgangspunt genomen. Elke waardeverandering (de markt kan natuurlijk ook omlaag gaan) zouden we delen. Het huis is die jaren daarna fors in waarde gestegen en de overwaarde hebben we volledig in ons nieuwe (gezamenlijke) huis gestopt.

    1. Hi Merel

      Goed dat je reageert! Om heel eerlijk te zijn hebben we daar simpelweg niet over nagedacht. Dit heeft deels ook te maken met het feit dat mijn vriendin nog aan het studeren was op het moment dat we besloten samen te gaan wonen. Ze had dus geen vaste baan. Zeker met de huidige strenge regelgeving is het dan heel moeilijk om een hypotheek te krijgen. Ze is op dit moment hard op zoek, maar daar heeft een bank niks aan helaas. Op dit moment betaald ze dus ook nog enkel mee aan de boodschappen. De verdeling hierboven gaat pas lopen op het moment dat zij vaste inkomsten heeft.
      Daarbij weet ik dat ik mijn huis in 2017 voor minder heb gekocht dan de vorige eigenaar in 2005. Een waardevermeerdering ga ik persoonlijk ook niet vanuit. Ik zie een huis alleen maar als object dat geld kost. Dat begint al bij de overdrachtsbelasting en gaat verder in de rente en het jaarlijkse onderhoud. Het wordt pas echt winstgevend op het moment dat je het kan verhuren. Verkoop je je huis namelijk duur, koop je het volgende huis ook weer duur.

      Bovenstaande punten maken jouw punt natuurlijk niet minder waardevol. Op dit moment is het nog geen optie, maar wellicht dat we over een paar maanden toch maar weer eens om de eettafel gaan zitten.

  3. Ik vind het een prima verdeling. Het belangrijkste is natuurlijk ook dat jullie er samen zo goed zijn uitgekomen, proficiat!

    En Merel: huizenprijzen kunnen wel degelijk ook omlaag! De vriendin loopt in dat geval met de huidige regeling geen risico dat ze SVMV iets moet terugbetalen, ze is gewoon helemaal geen partij in het huis en woont er in de tussentijd voor een schijntje. Me dunkt dat haar belangen al prima behartigd zijn. 🙂

    1. Martijn, als je mijn hele reactie had gelezen zou je gezien hebben dat ik waardedaling ook mee heb genomen in mijn verhaal.

      En misschien zijn haar belangen voldoende behartigd als je kijkt naar haar maandelijkse lasten, maar dan ga je voorbij aan het feit dat ze zo in feite gedwongen wordt te huren (want dat is waar het op neer komt). Mensen kopen een woning om er waarde mee op te kunnen bouwen. Of dat nou dmv waardestijging is of door het doen van aflossingen. Zij bouwt niets op zolang de situatie is zoals die is. Het is geen gelijkwaardige situatie. Ikzelf zou een gelijkwaardige situatie waarin ik zelf zou kunnen kiezen voor een huurders- of kopersrol veel belangrijker vinden dan een paar tientjes meer of minder betalen per maand.

      E wat Zuinigeman hieronder zegt lijkt me ook heel belangrijk: een testament opstellen. Want als ze dat niet doen en SVMV overlijdt, erft ze niets en staat ze op straat.

      1. Merel, je had waardedaling alleen meegenomen in een bijzin in je verhaal (uiteraard had ik dat gewoon helemaal gelezen). Verder gaat je eerste reactie er volledig vanuit dat er sprake zal zijn van waardestijging en dat daarmee de vriendin naast de winst grijpt als het huis ooit met winst wordt verkocht.
        Ik heb daar een andere mening over. Ik vind deze constructie helemaal niet zo oneerlijk. De vriendin woont nu voor een schijntje, loopt geen risico bij een waardedaling en maakt eveneens geen kans op winst bij waardestijging. Inderdaad een soort van huren, maar dan voor een heel laag bedrag. En uit de reactie van SVMV op jouw reactie blijkt ze nu zelfs helemaal niets te betalen. Goedkoper kan eigenlijk niet. 🙂

        Ik ben het met je eens dat het geen gelijkwaardige situatie is, maar dat komt omdat de vriendin geen vaste baan en nauwelijks inkomen heeft. Dat kun je oneerlijk vinden, maar dat is wel de situatie en er is natuurlijk geen enkele reden voor SVMV om zijn vriendin dan maar een deel van de woningwaarde te schenken.

        Verder zeg je nog “Mensen kopen een woning om er waarde mee op te kunnen bouwen.” Dat vind ik een vreemde opmerking. Ik denk dat de meeste mensen een woning kopen om er te wonen.
        Dat zij niets opbouwt kun je op basis van het artikel eigenlijk niet concluderen, er zijn uiteraard veel meer mogelijkheden om iets op te bouwen dan een koophuis kopen. Als de vriendin straks een baan heeft, en zo weinig betaalt als SVMV hierboven heeft aangegeven, zal ze heus wat overhouden om op een andere manier vermogen op te bouwen.

        Dat ze wordt ‘gedwongen om te huren’ is zwaar overdreven, ze hebben samen besloten dat ze samen wilden wonen. Van dwang lijkt me dus geen sprake. Als er al sprake is van dwang, wordt die veroorzaakt door het feit dat ze zonder baan geen hypotheek kan krijgen (wat niemand gek zal vinden). Dat is SVMV niet aan te rekenen en is daarom ook geen reden om zijn vriendin nog meer te compenseren dan hij nu al doet.

        Als laatste: uiteraard belangrijk om alles bij de notaris goed te regelen!

  4. Maar Merel, vriendin gaat in deze constructie zelfs minder betalen dan ze betaalde voor haar studentenkamer. Dat verschil kan ze mooi opzij zetten, en zo zelf zorgen voor waardevermeerdering. Waarbij ze onafhankelijk is van de ontwikkelingen op de huizenmarkt. En mochten ze uit elkaar gaan, dan is zij zo vrij als een vogeltje om zich te vestigen waar ze maar wil, wat prima kan met haar spaarpotje. En dan zit hij vast aan die woning. Ideale constructie, ik zou liever met haar ruilen dan met hem. Als tenminste wel een testament geregeld wordt.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.