Hoe groot is jouw financiële buffer?

Wij Nederlanders sparen graag. Heel graag. Wereldwijd hebben we de naam een spaarzaam volkje te zijn. En dat klopt ook wel. Maar hoeveel sparen we nu eigenlijk? En waar sparen we voor? Vandaag een belangrijk spaarpotje: de buffer. In het geval van een onverwachte situatie is het erg fijn om om geld achter de hand te hebben. Wat als de wasmachine opeens ermee stopt? De auto een grotere beurt nodig heeft dan verwacht? Je werkloos raakt? Noem maar op! Allemaal gebeurtenissen waar je liever niet aan denkt. Toch is het belangrijk er af en toe eens over na te denken. Wat als? En hoe ben ik daarop voorbereid?

Mijn eigen buffer
Het klinkt misschien wat gek. Ik neem vele risico’s door mijn geld te investeren, maar toch hou ik erg van zekerheid. Dat zie je ook terug in mijn buffer. Die is hoger dan gemiddeld. Vaak wordt aangegeven dat je 6 maanden moet kunnen overleven. Dat zijn dus 6 maanden aan uitgaven, niet aan inkomsten. Over het algemeen zijn de uitgaven namelijk lager dan de inkomsten.
Toch is mijn buffer ruim 6 maanden aan inkomsten en bijna acht maanden aan uitgaven. Later lees je waarom ik dan toch een wat hogere buffer aanhoud.

Wat doen anderen
Er wordt regelmatig over buffers wat gepubliceerd. Zo heeft Geldnerd onlangs zijn buffer verlaagd van 6 maanden naar 2 maanden leefgeld. Simpelweg omdat zijn situatie erg stabiel is. Hij houdt ook een harde maximum aan hoeveel er in zijn buffer mag zitten. Elke euro die er teveel inzit had tenslotte rendement op kunnen leveren.
Ontsla de Baas gaat uit van een buffer van zo’n 4 maanden. Genoeg om een korte termijn te overbruggen.
Beiden hebben daarnaast nog een overeenkomst: ze kunnen relatief eenvoudig bij hun investeringen. Mijn geld zit ‘vast’ in crowdfunding. Ik krijg maandelijks een deel terugbetaald, maar meer dan dat gaat het niet worden. Zowel Geldnerd als Ontsla de Baas hebben toegang tot hun investeringen. Ze kunnen aandelen of cryptocurrency verkopen als het echt nodig is.

In het nieuws
Metro publiceerde laatst een artikel dat we te weinig sparen. Nou, beter gezegd: te weinig voorbereiden op een financieel gezonde toekomst. We houden een te kleine buffer aan en houden geen rekening met extra opleidingen, tegenvallers, inkomensdalingen etc.
Ook het NRC heeft een artikel gepubliceerd over de noodzaak van een financiële buffer. Hoewel het artikel uit 2009 komt, is het nog steeds erg van toepassing. Geld dat direct beschikbaar is, is enorm belangrijk! Vermogende mensen hebben, zeker in tijden van crisis, hun geld zitten in aandelen, kunst of vastgoed. Maar met een schilderij kan je de boodschappen niet betalen… Hoewel die buffer dus geen geld oplevert, is het wel noodzakelijk er eentje aan te houden.
Ook het Nibud adviseert om een buffer aan te houden. Sterker nog, ze hebben een hele buffer berekentool ontwikkeld. Hoewel ik het niet altijd met de tool eens ben, is het op z’n minst een goede indicatie om eens met je eigen buffer te vergelijken. Daarbij wordt geadviseerd om 10% van je netto inkomen apart te leggen. Persoonlijk vind ik dat toch wel het minimum.

Waarom is mijn buffer zo hoog
Mijn buffer is erg hoog. Ik verwacht hem dan ook binnenkort te kunnen gaan verlagen. Maar ik heb hem wel bewust zo hoog gemaakt / gelaten. Ik kocht namelijk ruim een jaar geleden mijn eigen appartement en wist totaal niet wat voor kosten ik nog kon gaan verwachten. Dan is het erg prettig om een wat ruimere buffer te hebben. Dan kan het alleen maar meevallen. Daarnaast zit er een flinke uitgave aan te komen aan onderhoud. De standleidingen lekken en moeten vervangen of gerenoveerd worden. Dat vergt een flinke investering, dus die buffer zal ook wel degelijk gebruikt gaan worden. Voorlopig hou ik mijn eigen buffer dus even op dit niveau totdat die grote kostenpost is betaald. Daarna verwacht ik dat ik de buffer niet meer aan zal vullen tot het huidige, maar een wat lager niveau.

Het belangrijkste van de buffer
Het belangrijkste van een buffer is dat je er direct bij kan. Mijn geïnvesteerde geld zit ‘vast’,  dus als ik opeens veel geld nodig heb, heb ik een probleem. Dat is het hele idee van een buffer. Ik investeer dus ook enkel met het geld dat ik over heb. Daarbij mag je een buffer best gebruiken op het moment dat jij het nodig acht (en nee, vakantie nodig hebben is geen reden om de buffer aan te spreken). Maar zodra je dat doet, is het ook belangrijk om hem weer zo snel mogelijk aan te vullen. Simpelweg om voorbereid te zijn op onverwachte situaties en tegen een stootje te kunnen. En of dat dan 2 maanden of 8 maanden leefgeld is maakt uiteindelijk niet zoveel uit. Zolang je er maar bewust over na hebt gedacht hoe groot jouw buffer zou moeten zijn.

Hoe groot is jouw buffer?

Deel deze blog via:

16 Comments

  1. Thanks voor de shout out! Inderdaad zo’n 4 maanden, met een beetje de broek straktrekken kan het iets meer zijn. Met andere woorden, ruim voldoende voor mijn huidige leven.

    Let wel op: als je significant meer risico op je neemt (eigen auto, of erger, verhuurpand) dan zou ik adviseren om je buffer daarop aan te passen.

      1. Daar zou ik dan zeker een aparte buffer voor aanhouden ja, maar in totaal wordt je cash buffer dus zeker groter. Gaat me niet om het niet bij je investering kunnen, maar meer omdat er allerlei problemen kunnen ontstaan. Dus los van de discussie wel/geen vastgoed, je buffer moet groter zijn als je vastgoed bezit omdat de risico’s groter zijn. Er kan bijvoorbeeld iets stuk gaan dat vervangen moet worden.

  2. Ik ga uit van een jaar aan maandelijkse uitgaven, de rest investeer ik. Ik heb liever een overload aan gemoedsrust dan een iets hoger rendement. Los van financiële tegenvallers, vind ik een pot met fuck-you-money wel wenselijk, voor als ik mijn baas zat ben en niet direct afhankelijk wil zijn van de overheid.

    1. De pot met Fuck-you-money zou je eventueel ook nog wat aan kunnen passen naar een cashflow investering. Ik krijg bijvoorbeeld maandelijks een deel van mijn crowdfunding terug. Dat deel herinvesteer ik, maar als het nodig is zou ik er ook van kunnen leven. Hou je die twee potten apart, of zit alles op 1 grote hoop?

      1. Ik heb ervoor gekozen om mijn huis versneld af te lossen en deze in de toekomst te gebruiken voor verhuurinkomsten. Bij mij valt FU-money onder de (nood)buffer, dus daar wil ik dan ook geen risico’s mee nemen. Je hebt zekerheidsdieren en risicobeesten 😉

  3. onze buffer is nu ong 4 maanden aan uitgaven.. maar bij die uitgaven zitten ook uitgaven die geschrapt kunnen worden als we minder te besteden hebben.. zoals de huishoudelijke hulp, cash pinnen, de aflossing aan duo kunnen we verlagen bij nood (we lossen standaard extra af) en misschien ok de maandelijkse storting aan binck, maar ook de overblijf etc en de boodschappen worden minder bijv. dus bij nood kunnen we er langer mee doen. en ook kunnen we bij nood andere spaarpotjes aanspreken (de spaarpotjes voor vervanging bakfiets, auto etc)

  4. Misschien wel 2 jaar… maar we zitten te wachten of een (of meerdere) operatie vergoed gaat worden. Een team in het ziekenhuis gaat zich er over buigen of het “erg” genoeg is. Zo niet, willen we het alsnog door laten gaan, maar zelf betalen. Die beslissing betekent echt of we een hele ruime buffer hebben of net genoeg. En het is ook lastig voor plannen want we weten de exacte kosten ook nog niet.

    En ook zit mijn pensioen en ziekte-potje als ZZP-er bij die 2 jaar… dus dat zou er eigenlijk van af moeten, maar heb er niet een exact bedrag voor.

    Misschien in de vakantie even goed voor gaan zitten om aan al die onderdelen toch een echt bedrag te hangen, dat geeft meer rust 🙂

  5. Ik snap nooit waarom mensen die in loondienst zijn, met alle sociale zekerheden die daaraan vast zitten èn soms ook nog een partner die niet arbeidsongeschikt is en vaak zelfs gewoon den baan heeft, van die hoge buffers aanhouden.

    Wat is dan je worst case scenario??

      1. Maar die WW krijg je niet gelijk na je ontslag. Uiteindelijk krijg je die 10 maanden WW wel uitbetaald, maar er zit een periode tussen laatste loon ontvangen en eerste WW ontvangen, en dat gat kan zomaar oplopen tot een aantal maanden. In die periode houd je dan maar 1 loon over om van te leven. Als je nu van 2 salarissen leeft, zul je dus óf een buffer moeten hebben óf je uitgaven opeens drastisch aanpassen.

    1. Dat je je baan, om wat voor reden dan ook, totaal niet meer trekt en zelf ontslag kan nemen, zonder dat je in de stress raakt als je niet direct iets nieuws vindt. In dat geval vind ik een buffer van 12 keer maandelijkse uitgaven wel heel prettig. En over worst case scenario’s gesproken. Als in die periode ook nog allerlei benodigde apparatuur het begeeft of je moet een broodnodige verbouwing in huis doen…

    2. Ik begrijp wat je zegt, maar bij ontslag krijg je echt niet de volgende maand al een uitkering gestort. Bij de ziekte van mijn man betaalde zijn werkgever 4-5 maanden niets uit, en het UWV begon ook pas na bijna 3 maanden met een eerste uitbetaling. Dat betekende bij elkaar bijna 8 maanden geen inkomsten voor mijn man, en dus leven van mijn loon (en uiteindelijk interen op het spaargeld). En daarom is het, met al die zekerheden die jij noemt, toch verstandig om een flinke buffer te hebben.

      1. Dit schreef ik als reactie op Mariimma, maar het komt nu ergens onderaan te staan ipv onder haar reactie.

  6. Wij houden geen hele grote buffer aan, omdat bij het wegvallen van 1 inkomen nog niets aan de hand is bij ons. Dan kunnen we alleen niet meer sparen en zullen we wat minder ruim moeten leven, maar dat gaat prima. Het scenario waarin we allebei onze baan verliezen én niet binnen een paar maanden een nieuwe baan vinden (we hebben beiden een vrij ‘gewild’ beroep) vinden we niets realistisch genoeg om een enorme buffer voor op te bouwen. Wij houden daarom ongeveer 3 maanden aan uitgaven aan, die tevens fungeert als buffer voor andere tegenvallers.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe jouw reactie gegevens worden verwerkt.