Denk vooral niet mee!

Ik liep afgelopen week van het station naar mijn werk. Een kleine wandeling van tien minuutjes waarin ik even lekker aan niks hoef te denken. De zon scheen en het goede leven was daar. Voor mij in ieder geval. Voor iemand anders iets minder. Deze jongedame had namelijk haar OV-chipkaart verloren. Goeie jongen dat ik ben raap ik die natuurlijk even op en probeer ik de eigenaresse te vinden. Maar wat een zoektocht en frustratie is dat…

De persoon vinden
Als eerste moet je natuurlijk op zoek naar de eigenaresse. Wat een hele moeilijke zoektocht lijkt, valt uiteindelijk alles mee. Zoekend op voorletter en achternaam bij google afbeeldingen krijg je vanzelf wel een paar hoofden te zien. Aangezien het een persoonlijke OV-chipkaart was, stond het meisje haar hoofd er ook op. En ja hoor, ik vond al snel een match. Lang leve google die alles indexeert en mij helpt in de zoektocht. Binnen de vijf minuten wist ik dat ik de OV-chipkaart van Sophie had gevonden.

Maar nu nog contact
Aangezien zij redelijk eenvoudig was te vinden op Facebook, Linked-in en Twitter heb ik haar via alle drie de manieren een berichtje gestuurd. Maar als je dat om 8 uur ’s ochtends doet en je om 16 uur nog steeds geen bericht hebt, ga je toch eens wat anders proberen. Toch maar even de OV bedrijven contacten.

De NS
Die konden mij niet helpen. Ik mocht de kaart naar het station brengen, maar aangezien ik hem een aardig eindje daarvandaan heb gevonden, vond ik dat iets te ver gaan. Verder hadden zij geen systeem dat ik de kaart als gevonden kon registreren. Ik moest de organisatie van de OV-chipkaart zelf maar even contacten

Internet
Lang leve dat wereld wijde web. Ik had op internet al even gekeken en had inderdaad al gevonden dat ik een gevonden OV chipkaart netjes terug mocht sturen per post naar Amersfoort. Tja, dat wil ik best doen, maar met de postbezorging van tegenwoordig duurt dat toch zeker een dag of drie, afhankelijk van het weer en de bui van de postbode. Ik ben dus toch maar even gaan bellen. Ik heb gevraagd of de OV-chipkaart instantie misschien het meisje een berichtje kon sturen. Ze hebben tenslotte haar telefoonnummer en ze mochten mijn nummer doorgeven. Ik kon aantonen dat ik de kaart had, aangezien ik het nummer, de naam en geboortedatum goed had. Na een tijdje in de wacht kwam daar het antwoord: meneer, wilt u de kaart naar ons opsturen? Maar… Als jullie nu dat meisje een berichtje sturen…? Ze werkt in het gebouw naast het mijne (lang leve linked in…). Nee meneer, dat doen wij niet. U mag hem opsturen.

Nog maar even verder zoeken en afwachten
Tja beste Sophie… Dan heb je toch maar mooi even pech. Die ene dag extra dat ik hem niet opstuur maakt door de bui postbode natuurlijk ook niet uit. Ik hoop voor je dat het je toch wel opvalt dat je op zowel Facebook, Linked-In EN Twitter van dezelfde (wildvreemde) persoon een uitnodiging en berichtje hebt gehad. Als je dat allemaal compleet negeert kan ik er ook weinig aan doen. Had je dat niet gedaan, had je hem direct op kunnen halen. Ondertussen is de OV-chipkaart opgestuurd en hoop ik dat jij hem snel weer terug hebt. Dat het zolang heeft geduurd moet je vooral maar even navragen bij de OV bedrijven. Leuk zo’n privacy regeling, maar dat zij niet eens contact met je op mogen nemen, omdat ik jouw OV-chipkaart heb gevonden, vind ik ook wat ver gaan. Ik dacht hen en vooral jou te helpen door mee te denken. Je hoefde tenslotte maar 5 minuutjes te lopen om hem op te halen. Dat scheelt iedereen tijd en moeite Maarja… Meedenken wordt gewoon echt niet gewaardeerd en “efficiëntie” komt bij sommige bedrijven gewoon niet in het woordenboek voor.

Sorry 🙂

Deel deze blog via:

6 Comments

  1. Goed van je! Vorig jaar was mijn ov kaart uit mijn tas gevallen. Dankzij een aardig meisje dat een oproepje plaatste op een plaatselijke facebookgroep en een vriendin van me die dat toevallig las. Ik was de vindster zo dankbaar dat ik haar een leuke cadeaukaart naar keuze gaf.

  2. In de vorige reactie leek het alsof de kaart uit mijn tas was gevallen dankzij een aardig meisje, maar het moest natuurlijk zijn dat ik dankzij dat aardige meisje de kaart weer terug kreeg. Krijg je als je te snel iets wilt typen 😉

  3. Bedankt voor alle reacties! Ondertussen heb ik Sophie gesproken. Ze was hem inderdaad kwijt, maar heeft direct de kaart laten blokkeren en een nieuwe aangevraagd. Helaas voor haar heeft ze mijn berichtjes dus te laat gelezen. Het had ook zeker geen zin gehad de kaart binnen een dag toe te sturen, omdat ze de nieuwe en oude kaart elkaar hadden gekruist. Als ze nu inderdaad in het systeem aan konden geven dat hij was gevonden, had het iedereen tijd, moeite en geld bespaard… Maarja, dat is veel te efficient geloof ik.

  4. Ik vond vorig jaar een portemonee. Heb bewust geen contact gezocht via pasjes van overheids instanties etc… maar er zat ook een bankpas in. Deze commerciële bank – ook avonds bereikbaar – had binnen 5 minuten contact met de eigenaar gelegd. Kwartier later was de portemonee opgehaald.

Geef een reactie

Deze website gebruikt Akismet om spam te verminderen. Bekijk hoe je reactie-gegevens worden verwerkt.