Minimalisme

In een wereld van consumeren, de nieuwste gadgets en geld uitgeven, is het begrip “consuminderen“ al erg populair. Minder geld uitgeven. Niet kopen wat je niet echt nodig hebt en bewust omgaan met je geld, maar ook zeker met het milieu. Maar na consuminderen is er nog een stap verder. Minimalisme. Zo min mogelijk hebben. Ik zag er op Netflix een leuke documentaire over en vond er zeker mooie dingen inzitten. Hoewel ik zelf dat niet minimalistisch leef en ik daar op dit moment ook zeker niet de ambitie voor heb, zaten er ook gewoon nog heel wat bespaartips tussen.

Tiny houses
Wellicht heb je er al eerder van gehoord: Tiny houses. Huizen met een oppervlakte van zo’n 15 m2. Ze zijn enorm praktisch in elkaar gezet, bieden meer ruimte dan je verwacht en de ecologische voetafdruk die ze achterlaten is vele malen kleiner dan een normaal huis.
In de documentaire worden een aantal stellen geïnterviewd. En waar ze het allemaal over eens waren: Ze missen de spullen niet. En geloof mij, er moest heel wat weggedaan worden om in zo’n klein huisje te passen. Het is namelijk niet de bedoeling dat je naast het minuscule huisje een opslagbox hebt. Het doel is om echt minder spullen te hebben. In deze wereld waar het allemaal maar over “hebben hebben hebben” gaat, is dat toch best een grote uitdaging.

Waarom heb je ruimte nodig voor drie auto’s?
The American Dream. Hard werken en succesvol worden. Het is wat doorgeslagen bij de meeste Amerikanen. Hard werken, veel geld verdienen en nog meer geld uit kunnen geven. In jouw garage passen maar twee auto’s. In de mijne wel drie!
Maar wat is nou het nut ervan? Die eerste auto maakt je heel gelukkig. Het maakt vervoer makkelijker, zware dingen verplaatsen hoeft niet meer op de fiets en het geeft je een groot gevoel van vrijheid. Maar dan komt die tweede auto erbij. Soms uit noodzaak, omdat je tweeverdiener bent en je allebei de auto nodig hebt voor werk. Maar hoe vaak is die auto nou echt nodig? Je kan ook het openbaar vervoer nemen, meerijden met anderen of dichterbij het werk gaan wonen. Zomaar even de gedachtegang van een minimalist. Die tweede auto is meestal niet nodig. Misschien is die eerste auto niet eens nodig. Laat staan een derde! En als je dan geen drie maar slechts één auto nodig hebt, dan is het misschien ook niet nodig om een garage te hebben waar drie auto’s inpassen. En zo gaat dat in het hele huis. Meer spullen hebben maakte niet perse gelukkiger. De mensen in de documentaire werden oprecht gelukkiger, door te verhuizen van een 120 m2 huis naar een 50 m2 huis.

Voegt het echt iets toe?
De hoofdvraag die een minimalist zich afvraagt als hij of zij iets nieuws gaat kopen. Heb ik het echt nodig en waarom dan. Een persoon was gelukkiger met twee dure truien dan tien goedkope, die hij minder leuk vond. Voor anderen hoef je trouwens ook geen grote kledingkast te hebben. Een goed voorbeeld is de 333 uitdaging. Drie maanden lang met maximaal 33 kledingstukken doen. Dat is dan inclusief kleren, ondergoed, sieraden en schoenen. De vrouw die deze uitdaging aanging, heeft in deze drie maanden niets gehoord over haar kleding. Het viel mensen niet eens op dat ze regelmatig hetzelfde droeg. Uiteindelijk heeft ze dit zelfs een jaar volgehouden. Die derde of vierde spijkerbroek voegt dus schijnbaar helemaal niks toe aan je leven en je kan gelukkig zijn zonder.

De wereld van reclame
Reclamemakers weten op ons in te praten: “Zonder dit product ben je heel ongelukkig”.  Voor die boodschap zijn we allemaal gevoelig. Wie wil er nou ongelukkig zijn. Dus koop je dit product maar. Je wil erbij horen en dan moet je dit nou eenmaal hebben. Hoewel wij vaak heel goed weten dat het om reclame gaat, weten kinderen dit helaas (nog) niet. Zij zijn er nog gevoeliger voor dan volwassenen. En daarbij is de reclamemarkt ook nog eens veranderd. Vroeger werd een reclame voor speelgoed gericht aan de moeders. Dit moet jouw kind hebben. Tegenwoordig gaat de reclame direct naar de kinderen. Kijk maar eens naar de televisie. Zo rond de sinterklaasperiode zitten de reclameblokken overvol met alle prullaria die je aan kinderen kan geven. Het een nog onzinniger dan het ander. En vooral op de kinderzenders is dit verschrikkelijk. Reclamemakers maken echt misbruik van deze situatie. Inpraten op een kind dat het die spullen moet hebben vind ik behoorlijk erg.

Begrijp mij trouwens niet verkeerd! Kinderen hebben gewoon recht op speelgoed en moeten zeker kind kunnen zijn. Maar een vierde voetbal, omdat er weer een nieuw plaatje op staat…?

Probeer je kind te beschermen
Ik heb zelf geen kinderen dus heb ook geen idee hoe moeilijk dit is. Maar ik denk toch dat het goed is om je kind te beschermen tegen al die reclames. Netflix is reclamevrij en ook de collectie DVD’s en Videobanden kunnen aangewend worden om een keer geen reclame te zien van de nonsens die je kind moeten hebben.

Minder kopen
Ik ben zeker geen minimalist. Maar vanuit bespaaroogpunt kan je zeker wat van deze mensen leren. “Heb ik dat echt nodig”? Waarom elke keer de nieuwste telefoon, terwijl je vorige ook nog prima werkt.
Heb je het echt nodig en word je daadwerkelijk gelukkiger als je dat hebt aangeschaft?

Wil je de documentaire zien, dan is deze hier te zien (alleen op netflix beschikbaar)

Deel deze blog via:

2 Comments

  1. Was inderdaad een leuke docu en heb het inmiddels al twee keer gezien. Ik ben er wel mee bezig. Ik merk dat hoe bewuster ik ben over wat ik bezit, hoe bewuster ik geld uitgeef. Het bracht mij ook op het pad van FI.

  2. Wij hebben ook veel meer rust in ons hoofd en huis sinds we documentaires over minimalisme hebben gezien. Inmiddels al heel wat spullen weggedaan die ons helemaal niet gelukkig maakten 🙂

Geef een reactie