Nostalgie

Afgelopen week was daar de druppel die de emmer deed overlopen… Ik trok de veters van mijn nette schoenen kapot. Voor mijn werk loop ik standaard in pak en daaronder horen nette schoenen. Nu heb ik dit paar al ruim anderhalf jaar, maar ze werden toch wel een beetje slecht. De zool begon los te zitten, de inlegzooltjes gingen kapot en nu trok ik ook nog eens mijn veter kapot. Tijd om deze schoenen(die verder op zich nog prima waren ) maar even op te laten knappen.

De schoenenboer heeft mij geweldig geholpen! Zool geplakt, nieuwe veters en zooltjes. Wax om mijn schoenen te poetsen en een borstel. Totaalprijs: €30. Daar heb je alles behalve nieuwe schoenen voor, maar ze zien er wel weer zo uit!

Nu gaat deze blog totaal niet over het repareren van dingen. Past wel helemaal in het financiële en besparende straatje, maar het ging meer om de dingen die ik tegenkwam tijdens het wachten. Mijn schoenen waren namelijk een uur later al klaar, dus ik moest de tijd zien te doden.

Verrast
Tijdens zo’n uurtje laat ik mij graag verrassen. Ik loop altijd de eurowinkeltjes, action, outlet-stores en de ‘dithebjeallesbehalvenodig’ winkeltjes even door. En onderweg naar één van die laatste winkeltjes liep ik buiten het winkelcentrum om en zag daar een rommelmarktje. Die had ik helemaal niet verwacht, want daar is het eind maart nog helemaal niet de tijd van het jaar voor…

Diehards
Het bleek ook wel te gaan om de echte, doorgewinterde, rommelmarktverkopers. Een volwassen persoon met een groot kleed of zelfs wat tafeltjes, koukleumend op een krukje, zich proberend op te warmen aan het laatste restje koffie uit de eerste van de drie zelf meegebrachte thermoskannen. Ik moet eerlijk bekennen dat ik ze niet heel vrolijk zag kijken, maargoed, hebben jullie ooit wel eens zo’n doorgewinterde verkoper oprecht blij zien kijken? Ik denk dat ze helemaal in hun element waren, anders ga je daar toch eind maart niet zitten…

Struinen
En net zoals bij al die outlets vind ik het heerlijk om over zo’n rommelmarktje (het waren welgeteld acht kleedjes….) even te struinen. Op zoek naar dat ene wat ik stiekem toch niet nodig heb. En pas nu zag ik eigenlijk wat die echte diehards verkopen. Want laten we wel wezen: eigenlijk kan je alles wat er op die kleedjes ligt niet eens rommel noemen, het is ouwe klerezooi.

Nostalgie
Ik ben van mening dat deze doorgewinterde koukleumen pure nostalgie in je naar boven brengen en je dat proberen te verkopen. Allereerst dat gevoel. Elk kind heeft ooit wel eens met zo’n kleedje al zijn of haar oude speelgoed proberen te verkopen. En met die opbrengst kon je dan altijd weer één nieuw stuk speelgoed OF het halve buurkleedje leeg kopen. Want wat een ander heeft, wil jij tenslotte ook hebben! En als kind was ik ook zo’n diehard. Op Koninginnedag zaten wij om 5 uur al op het beste plekje van het plein. Onder de balustrade (dus droog) MET middagzon. Dat konden we dan zeker tot een uur of 4 ’s middags volhouden. Nu had ik er als kind zichtbaar meer plezier in dan deze norskijkers, maar het gevoel van de spanning of je iets wel of niet gaat verkopen is pure nostalgie en brengt het kind weer in mij naar boven. Even een rondje lopen voordat je weer terug naar je eigen kleedje gaat, terwijl je moeder daar op dit moment (net als 75% van de rest van de dag) op past.

En dan alles wat er op die kleedjes ligt. Een complete, zwaar gehavende steeksleutelset zoals alleen jouw vader hem in z’n gereedschapskist had. Die flitser voor op een ouderwetse, analoge, spiegelreflexcamera. Die tegeltjes met spreuken die alleen bij oma in de gang te vinden waren. En niet te vergeten: Videobanden! De vergane glorie van halverwege de jaren ’70 die tientallen jaren onze overvolle tv kastjes beheersten. Vele rijen vol gekochte en zelf opgenomen banden.
(Voor mijn moeder namen wij altijd al GTST op, zonder de reclames… En eens per twee weken keek ze die videoband dan in één keer. Binge-watching is dus niet alleen van de netflixgeneratie 🙂 )
Stickers die volgeschreven waren met het onleesbare handschrift van iemand anders. Wéér op je kop krijgen omdat je die band de vorige keer niet had teruggespoeld (wat ook een eeuwigheid duurde) en elke gekochte film begon standaard met TIEN minuten reclame EN die waarschuwing van (de voorloper van) stichting BREIN (bij mij is vooral vanaf 1:55 herkenbaar)

Medelijden
En toch heb ik dan een beetje medelijden met deze verkopers. En dan met name die hun heil zien in de nostalgie van de videoband (en tegenwoordig zelfs de dvd). Want als officieel lid van de netflixgeneratie heb ik niet eens meer een dvd-speler, laat staan een videorecorder. En zelfs alle opa’s en oma’s die voor hun kleinkinderen graag nog een film kopen wordt het steeds moeilijker om nog een videorecorder te kopen. Dus is het kleedje, met daarop zo’n 100 videobanden, nu nog €100 waard. Maar datzelfde kleedje is het over 5 jaar helemaal niets meer waard. En dat terwijl deze verkopers waarschijnlijk nog vele bananendozen (want daarin zitten altijd die rommelmarktspullen) vol hebben met videobanden. En die worden dus met de dag minder waard.

Tips
En voor al deze ervaren koukleumers met een lichte koffieverslaving die zich helemaal in hun element voelen als ze buiten op een krukje zitten: twee gratis tips!

TIP 1: Verkoop die rommel zo snel mogelijk! Videobanden zijn outdated. De kwaliteit is bagger en zelfs opa’s en oma’s vinden Netflix makkelijker dan die videobanden.
TIP 2: Kan jij als verkoper de nostalgie niet loslaten, help opa en oma dan! Koop heel Conrad leeg (want bij Bol.com en Coolblue zijn videorecorders al niet meer te koop…) en zet een stapeltje VHS spelers naast de dozen videobanden. Doe er wat marge bovenop en loop dik binnen. Want er zijn altijd nog de nostalgisten (of de mensen die onder een steen hebben geleefd) die nog steeds denken dat Netflix de meest recent ontdekte SOA is en het dus echt niet willen hebben.

 

Heb je nu naar aanleiding van deze blog ontdekt dat Netflix toch geen SOA is, lees hier wat het WEL is 🙂

Deel deze blog via:

1 Comment

  1. ha, wij hebben nog een platenspeler, een jukebox (met platen), een video recorder, een dvd speler, PS3 en Netflix ;-). Missen alleen nog een cassette speller, de laatste ging kapot… Over nostalgie gesproken, komt regelmatig terug bij ons!

Geef een reactie