Ultiem geluksgevoel

Af en toe heb je van die momenten, waar je echt van zegt: ik voelde mij daar zo gelukkig mee. Dat kan zomaar, heel even zijn, of een hele dag, of nog veel langer. Maar zo’n intens gevoel van blijheid dat het jezelf opvalt. De eerste slok van je favoriete frisdrank na het heel lang niet gedronken te hebben. Die eerste hap van je hamburger. De narcissen die opeens in bloei staan of de zon die opeens op jou staat te stralen. Zo’n momentje had ik gister. Hij was helaas iets duurder dan de voorbeelden die ik net noemde, maar oh, wat was ik gelukkig!

Mijn fiets doet het weer!
Meteen met de deur in huis: ik kan weer normaal fietsen! Als echte Nederlander fiets ik veel en graag. Momenteel is het alleen de race tegen de klok naar het station, maar als straks de zon echt weer doorkomt vind ik het heerlijk om na het werk nog even een uurtje te knallen. Even ale stress van mij aftrappen, heerlijk de wind door mijn haren voelen en vermoeid en bezweet thuiskomen. Mijn fiets is me dus heel veel waard. Naast dat hij gewoon veilig moet zijn (mijn licht en remmen MOETEN het gewoon doen) irriteer ik mij al snel aan een tikje, ratel, slinger of piepje. Daar fiets ik veel te graag voor.

Niet best…
En nu eenmaal verhuisd gebruik ik mijn fiets ook weer dagelijks. Naar het station. En ik werd steeds droeviger. Na 3,5 jaar was het helaas echt zover: mijn tandwielen zijn versleten en mijn versnelling bleef overslaan.
Ik heb een zeer sportieve stadsfiets met 27 versnellingen. En ik schakel graag! Hoe sneller ik op kan trekken, hoe beter. Maar daar komt dan ook het een en ander aan slijtage bij kijken. En zo elke paar jaar / paar duizend kilometer heeft mijn fiets dan toch echt een grote beurt nodig. Ik wist dat het eraan zat te komen. Nieuwe tandwielen achter, niet tandwiel voor, nieuwe ketting, nieuwe remblokjes, nieuwe binnen en buitenband voor en dat alles moet nog gemonteerd worden.

Is hij het waard?
Ik ben verhuisd, dus zocht ook een nieuwe fietsenmaker. En dan is het altijd maar weer de vraag wat je krijgt. Over de een ben ik meer tevreden dan de ander. Maar deze… Ik kwam binnen en hij liep in 2 minuten alle cruciale dingen van mijn fiets na. Frame, wielen, versnelling, remmen, licht. Alles. En achteraf vertelde hij me: als dat niet goed was geweest, had ik hem ook niet gerepareerd. Zo’n fiets heeft onderhoud nodig, maar hij moet het nog wel waard zijn om te repareren.
En van zulke vakmensen word ik blij. Ik weet wel dat mijn tandwielen versleten zijn, maar of die fiets het nog waard is om te repareren is dan altijd weer de vraag. En op die vraag kreeg ik van de expert een volmondig ja! En zo’n eerste check heb ik een fietsenmaker nog nooit zo grondig zien doen!

Financiën
En bij zo’n grote beurt komen ook de financiën aan bod. Dit valt altijd weer tegen: €250. Dat voelde ik wel een beetje aankomen, maar doet toch een beetje pijn. Gelukkig heb ik met mijn potjes systeem geen problemen met zulke uitgaven. Ik heb ervoor gespaard! Elke maand leg ik €25 apart voor mijn fiets en het onderhoud daarvan. Ik heb voor deze beurt dus 10 maanden kunnen sparen en kan hopelijk weer zeker drie jaar vooruit. Dit spaarbedrag lijkt dan ook erg hoog, maar dat valt op zich wel weer mee. Er is namelijk ook wel eens iets kleins nodig (nieuwe binnenband / nieuwe remmen / nieuw licht) en na een x-aantal jaar moet er ook een hele nieuwe fiets kunnen komen.

Eind goed al goed
Met een klein beetje pijn in de portemonnee reed ik maandag dus weg van mijn nieuwe fietsenmaker, maar och wat was ik gelukkig! Mijn remmen deden het weer goed, mijn versnelling sloegen niet meer over en mijn versnellingen tikten weer bij het terugtrappen, alsof ik een gloednieuwe fiets had.
Een klein beetje armer, maar ontzettend veel gelukkiger!

Deel deze blog via:

1 Comment

Geef een reactie