Stoppen voor mijn vijftigste

Het valt mij op, hoe meer ik u met mijn blog bezig ben, hoe makkelijker ik het vind om aan mensen over mijn doel te vertellen. Zoals ik op meerdere plaatsen al eens aangaf: Er heerst een taboe op geld, salaris, inkomsten, eerder stoppen met werken en al dat soort dingen. Als kind zijnde mag je nog fantaseren: later word ik heel rijk! Maar als je eenmaal wat ouder bent, zie je die droom al snel in duigen vallen. Alle bedrijven willen jouw geld hebben en het is al moeilijk genoeg om het in eigen zak te houden.
En mijn blog helpt mij om toch af en toe eens te vertellen wat mij bezig houdt. Aan mijn lijstje hobby’s is bloggen ondertussen toegevoegd en dus kom je dan al snel krijg je dan de vraag: Maar waar blog je dan over? 

Als ik dan vertel over mijn doel om financieel onafhankelijk te worden en te kunnen stoppen met werken voor mijn vijftigste, vinden ze dat vooral knap en leuk om te horen. En altijd krijg ik een paar standaard vragen terug: Maar hoe dan? Wat als je kinderen krijgt? wat als je nog een grote reis wilt maken? wat als…? wat als…? wat als…? En daarom vandaag toch maar eens het plan, zoals ik die nu in mijn hoofd heb, uitgewerkt op papier:

Mijn doel:
Mijn doel is om te kunnen stoppen met werken voordat ik vijftig ben geworden. Dat houdt in dat ik niet meer afhankelijk hoef te zijn van een baas, mijn salarisstrook of bepaalde uitkeringen. Ik wil dan niet rustig op de bank gaan zitten! Ik zie het voor me dat ik dan vrijwilligerswerk kan gaan doen ofzo. Mijn energie stoppen in andere dingen die niet perse geld op hoeven te leveren, maar hulp aan anderen of simpelweg een glimlach op iemands gezicht tovert.

Uitgangspunt:
In mijn berekening ben ik uitgegaan van twee uitgangspunten:

  1. Mijn allereerste echte bruto salaris was genoeg om van te leven en te kunnen sparen. Ik heb een HBO opleiding gevolgd en kreeg daarmee ook een HBO startsalaris. Zeker in je eentje, maar wellicht zelfs met z’n tweeën zou je daar redelijk van rond moeten kunnen komen.
  2. Op mijn investeringen haal ik een rentepercentage van 6%, na aftrek van investeringsfees.

Het financiële doel:
Ik wil voor mijn vijftigste net zoveel rente ontvangen, als mijn eerste bruto salaris. Van deze rente-inkomsten zijn de kosten / fees dan al af, maar moet nog wel belasting over betaald worden. Om dit voor elkaar te krijgen heb ik €500.000 nodig. Een enorme bak met geld, maar ik heb er nog 24 jaar voor. Dat is effectief €21.000 per jaar oftewel €1.750 per maand. Met zoveel moet mijn geïnvesteerde vermogen gemiddeld per maand groeien om over 24 jaar op mijn doelbedrag te zitten. Dat is nog wel even sparen dus…

Rente op rente
Wat er bij die €1.750 nog wel een beetje vergeten wordt, is het rente op rente effect. Ik spaar namelijk niet alleen een deel van mijn salaris, maar ook nog eens mijn rente. Stel je ontvangt deze maand €200 aan rente en je herinvesteert dat weer tegen 6%, dan ontvang je volgende maand €201 euro rente. Dat is een euro meer rente, zonder dat je echt geld hebt moeten sparen. De rente hergebruiken was voldoende.

Hoeveel moet ik dan opzij zetten
Met al deze kennis (mijn doelbedrag wat ik aan rente wil ontvangen, het rente op rente effect, etc) heb ik berekend dat ik de komende 24 jaar, per maand €575 opzij moet zetten / investeren. Bijna €600 per maand wat er van mijn nettosalaris gebruikt moet worden. Dan blijft er niet zo heel veel meer over kan ik je vertellen. In ieder geval niet genoeg om mijn vaste lasten en ‘normale’ leven van te kunnen betalen. Maar gelukkig is daar het vakantie geld, een bonus en natuurlijk de uitbetaling van mijn overuren. Al deze extra’s maakten het vorig jaar mogelijk om zelfs een paar duizend euro méér te sparen dan mijn doel voor dat jaar…

Maar je haalt nooit exact 6% rente!
Dat klopt! Daarom heb ik ook berekend hoeveel rente ik zou moeten ontvangen die maand en vergelijk ik dat met de rente die ik werkelijk heb ontvangen. Zolang dat ongeveer gelijk opgaat, ben ik helemaal tevreden!

De “wat als…” scenario’s
Op ‘wat als’ kan je je nooit voorbereiden. Je weet nooit wat er gebeurd in je leven, welke kosten je gaat maken of wat je aan inkomsten hebt. Maar juist door het doel om financieel onafhankelijk te worden op te breken in kleine stapjes (welgeteld 24 * 12 worden 288 stappen), wordt het allemaal wat behapbaarder en concreet. En soms haal ik dit doel totaal niet (zoals vorige maand tijdens mijn verhuizing) en soms haal ik hem heel gemakkelijk (zoals deze maand bij het uitbetalen van mijn overuren). En met deze stapjes haal ik de ‘ik zie wel’ gedachte en emoties voor een groot gedeelte uit mijn plan. En op die manier lukt het mij op dit moment heel goed om elke maand dat deel te investeren. Als mijn leven over tien jaar compleet anders is, is mijn doel waarschijnlijk allang bijgesteld aan mijn levensomstandigheden dan. Maar voor nu zit ik op schema en loopt het volgens plan. Hooguit wordt het plan nog eens gewijzigd.

Deel deze blog via:

7 Comments

  1. Wat grappig! Ik dacht dat je al in de buurt van de 50 zat, maar je hebt nog even te gaan voor je plannen 🙂 Hoe doe jij dat dan eigenlijk met een huis? Wil je dat ook afgelost hebben, of huur je? (Ik zal ook eens even wat andere blogjes lezen om daarachter te komen..)

    1. Nee, ik ben pas net over de helft! (gelukkig) nog lang te gaan.
      Lang antwoord op je vraag: Lees mijn blogs en blijf mij vooral volgen 😉
      Kort antwoord op je vraag: Ik heb een appartement gekocht, maar zie dit als kosten / vaste lasten (het telt dus ook zeker niet mee als vermogen). In mijn plan is dus maandelijkse aflossing van mijn hypotheek meegenomen.

Geef een reactie