Geluk of wijsheid?

Drie maanden. Het lijkt niet zo heel lang. Het is de leeftijd van mijn blog, één seizoen in een jaar en vaak een periode die je moet overleven bij een nieuwe uitdaging. Voor mij is het negentig dagen een yes gevoel. Elke dag weer. “Yes! Ook vandaag is er geen crowdfundingproject in de problemen gekomen”Zoals jullie allemaal weten heb ik in de afgelopen twee jaar veel geld af moeten schrijven door crowdfunding projecten met problemen. Bedrijven zijn failliet gegaan, eigenaren in de WSNP (Wet Schuldsanering Natuurlijk Persoon) terecht gekomen of zijn zelfs met de noorderzon vertrokken.

Ik wist het!
Toen ik begon met crowdfunden wist ik het al. Overal werd groots aangegeven: een project kan in de problemen komen en u kunt uw inleg kwijtraken. Ik wist het! En toch draaide mijn maag om toen ik begin 2015 mijn eerste project in default zag gaan. Ik was geld kwijt. Geld waarvan ik dacht dat ik het toch wel terug zou krijgen. Het ging toen om €65 wat ik af moest schrijven. Ik zou er geen boterham minder om eten, maar toch was het zonde. Zo had ik het natuurlijk niet gepland.

Twee maanden later draaide weer m’n maag om. Het volgende project omgevallen. Weer hield ik er een misselijk gevoel aan over dat ik opeens geld kwijt was. Ik had er nog wel recht op, maar de kans dat ik het ooit zou terugzien was klein.

Twee jaar
In 2015 zijn er op die manier ruim 10 projecten gestopt met betalen en ook in 2016 werd dit aangevuld waardoor er ondertussen 20 projecten betaalproblemen hebben. En steeds zat er nooit meer dan twee maanden tussen de ene en de andere default.

De maat was vol
Eind 2015 was de maat voor mij al vol. Er ging te veel mis. Zoals ik in een aantal van mijn blogs heb uitgelegd, heb ik mijn strategie aangepast. Minder risicovol investeren, overal hetzelfde bedrag investeren en als het niet goed voelt, niet doen!

Geluk of wijsheid?
Nu aan het einde van de maand maak ik de balans op. En het is mij opgevallen dat dit al de 3e maand op rij is dat er geen projecten in mijn portefeuille in default zijn geraakt. Drie maanden lang heeft alles keurig betaald. Er waren weliswaar wat kleine problemen, maar die zijn opgelost door nieuwe afspraken te maken. Deze beschouw ik dus niet als probleem, maar als aandachtsproject. En nu het al drie maanden goed gaat, ga ik mijzelf toch afvragen: gaat mijn strategie dan toch werken, of is het slechts geluk. Zeker de eerste helft van dit jaar verwacht ik nog wat problemen van de projecten waarin ik t/m 2015 heb geïnvesteerd. Dat zijn namelijk de project die nog in hun tweede jaar van hun looptijd zitten. Daar gaat het verhoudingsgewijs het vaakst mis.

Anders
Het had ook anders kunnen zijn. Ik denk dat als ik mijn investeringsstrategie niet had aangepast, ik nu met nog meer defaults had gezeten. Ik zie (helaas) met regelmaat een overzicht van nieuwe projecten die ook betaalproblemen hebben. En elke keer zie ik dat deze projecten niet overeenkomen met mijn strategie. En het is dus nu al 90 dagen dat ik elke dag weer denk: “het werkt! ” Voorlopig ga ik dus door hoe ik nu bezig ben. Minder risicovol investeren en bewuster kijken naar haalbaarheid, realiteit en zekerheden. En met een stukje wijsheid, maar ook zeker wat geluk, verwacht ik uiteindelijk een positief resultaat te kunnen behalen.

Deel deze blog via:

3 Comments

  1. Tja…. dat zijn dure lessen….

    Ik zit nu in vier projecten die allevier geen problemen geven. Ik ben denk ik iets bedachtzamer gestart door na in 2015 in drie projecten te investeren, langer dan een jaar te wachten alvorens ik in het vierde project instapte (deze maand…).

    Na dit vierde project wil ik eerst weer een deel van de investering terugverdienen voordat ik in een vijfde project investeer, zo wil ik het totaal geïnvesteerde bedrag jaarlijks langzaam laten oplopen en meer aan risicospreiding doen.

    Maar ook ik maakte de fout door een keertje ad hoc een groot bedrag te investeren. Op één paard “wedden” is geen goed idee, bedacht ik me achteraf, dus dat gaan we niet meer doen….

    Omdat ik zelf een ondernemer ben, haal ik naast het rendement dat de projecten uiteindelijk moeten gaan opleveren, ook voldoening uit het gevoel dat ik een startend of uitbreidende ondernemer op weg help en een soort concurrent ben van de grootbanken.

    Hoe kijk jij daar tegenaan?

    1. Het was een dure, maar zeer leerzame les. Ik heb onwijs veel geleerd in de afgelopen vier jaar, dus hoewel het erg balen is, heb ik er ook een soort van vrede mee. Ik heb tenslotte ook het gevoel dat ik nu op de goede weg ben!

      Ik vind het gaaf om te lezen dat je vanuit ondernemersoogpunt andere ondernemers probeert te helpen. Ik kan mij erg vinden in die gedachte, hoewel ik er wel anders insta. Ongeacht het doel van een project kijk ik eerst naar de risico’s binnen een project. Wat is de haalbaarheid, is het reëel, zie ik er wat in en gaat het niet tegen mijn principes in. Daarbij vallen al heel wat projecten af. Ik wil namelijk in eerste instantie er wat mee verdienen en er geen geld op toe moeten leggen. Ik doe aan investeren en niet aan doneren (tenminste, niet bij crowdfunding, wel bij andere zaken 🙂 ). Echter is er wel eens een enkele uitzondering geweest. Projecten met een sociaal doel en/of zeer actief wervende ondernemers kunnen een extra pluspuntje verdienen, wat mij toch over zal halen om te investeren. Ik ga dan namelijk meer ook in de ondernemer geloven en geloof dat ook dat mijn geld terug zal komen. Als ik dan besluit mee te doen zal het wel nog steeds om mijn standaard bedrag gaan. Niet op één paard wedden, zoals je zelf al aangeeft 😉

      Verder vind ik het wel leuker om in een lokale ondernemer te investeren en verder op weg te helpen dan om in fondsen of indexen mijn geld te stoppen. Pas als ik dus de haalbaarheid van een project zie, gaat de gunfactor naar de ondernemer in plaats van andere investeringsmogelijkheden.

Geef een reactie