Potjes

Zoals ik in mijn eerste blog, Er was eens… (1), vertelde, heeft mijn moeder mij al vanaf het moment dat ik zakgeld kreeg laten sparen. Ik had dus twee potjes: “Wat ik nu uit mag geven” en “Voor later”. Elk jaar mocht ik mijn spaarpot legen en kreeg ik een cadeautje bij 1 van de grote banken. Dus natuurlijk moest er ook geld inzitten!

Vuurwerk
Ik was ondertussen 13 en had een krantenwijk. Heel simpel, huis aan huis blaadjes in de woonwijk waar ik woonde. In week twee stond de buurvrouw al aan de deur. Niet de meest vriendelijke, want ze was maar al te bang dat onze bal door haar ruit ging. Ze vroeg of ze misschien twee krantjes mocht hebben. Eén voor haar en één voor haar dochter. Ik had al krantjes tekort, maar dat was geen probleem. De week daarop stond ze bij haar eigen deur te wachten en moest ik maar even terugkomen. Lees verder…

Twee vaders

Mijn inspiratie om deze blog echt te starten is begonnen bij een boek dat mij werd aangeraden. “Rich dad, Poor dad” van Robert Kiyosaki. Wellicht een van de bekendste boeken die mensen lezen als ze beginnen met denken aan financiële onafhankelijkheid.

Dus even heel kort over het boek…
Aangezien iedereen het boek waarschijnlijk al kent hou ik het kort. Het boek gaat over de 9 jarige Robert. Zijn eigen vader is hoofdonderwijzer op Hawai. Wel onderwezen en zeker niet slecht betaald. De vader van zijn vriendje is ondernemer op Hawai. Heeft geen noemenswaardige opleiding genoten, maar verdiend toch elke maand weer genoeg geld. Het boek leert je een aantal dingen, die verpakt zijn in een heerlijk verhaal: Lees verder…

Er was eens… (1)

Mijn eerste blog! Een mooi begin om te vertellen hoe ik ben geworden wie ik financieel nu ben.

De grootste start is er met de paplepel ingegoten: financieel bewust zijn.  Mijn ouders hadden geen riant salaris, maar we hadden nooit iets tekort. Er werd altijd gespaard en elke kostenpost had zijn eigen potje. Er was nog boodschappengeld en alle extraatjes die verdiend werden, gingen in het potje voor dagjes uit.
En zelfs tijdens het dagje uit werd er op de kleintjes gelet. Over het algemeen werd er alleen een ijsje gekocht, want dat konden we niet zelf meenemen.

In de tijd van zakgeld kreeg ik altijd Lees verder…